Co zrobić, gdy prezerwatywa pęknie?

Prezerwatywa to mechaniczny środek antykoncepcji używany przez mężczyzn. Prezerwatywa ma uniwersalne zastosowanie – nie tylko chroni przed niechcianą ciążą, ale również zabezpiecza przed chorobami przenoszonymi drogą płciową. Występuje w wariantach smakowych czy z wypustkami, dlatego też może być wykorzystana do urozmaicenia zbliżeń. Zdarza się jednak, że prezerwatywa pęka, o czym para dowiaduje się już po odbyciu stosunku.Dlaczego prezerwatywy pękają?Prezerwatywy są wykonane z cienkiego lateksu – mimo iż wykazują wysoką odporność w stosunku do grubości materiału, to jednak nieodpowiednie obchodzenie się z prezerwatywą może ją łatwo uszkodzić. Prezerwatywa może pęknąć w wyniku nieprawidłowego zakładania na członka, szczególnie jeśli zbiorniczek na spermę nie zostanie przytrzymany i w jego wnętrzu będzie znajdowało się powietrze. Podczas zakładania prezerwatywy można ją uszkodzić np. paznokciem. Pęknięcie prezerwatywy może być również wynikiem nieodpowiedniego nawilżenia – warto stosować dodatkowe lubrykanty lub zadbać o odpowiednio długą grę wstępną, by pochwa była odpowiednio nawilżona. Dodatkowe nawilżenie jest szczególnie istotne, jeśli prezerwatywa jest stosowana przy stosunku analnym.Co zrobić, kiedy prezerwatywa pęknie?Pęknięta prezerwatywa zdarzyła się chyba większości par wykorzystujących tę metodę antykoncepcji. Pęknięcie prezerwatywy podczas stosunku zwiększa ryzyko zajścia w ciążę, a także zakażenia chorobami przenoszonymi drogą płciową. Pękniętą prezerwatywę należy wymienić, jeśli uszkodzenie zostało zauważone jeszcze podczas trwania stosunku i nie doszło do ejakulacji. Zazwyczaj para zauważa pęknięcie już po zakończeniu zbliżenia – nie ma sensu, by kobieta przemywała wnętrze pochwy, ponieważ nie wyeliminuje to plemników. Kobieta w ten sposób może sobie jedynie zaszkodzić zaburzając naturalną florę bakteryjną. Ze względu na podwyższone ryzyko zajścia w ciążę, kobieta powinna przyjąć tabletkę “po”.

Tabletka po stosunku – działanieWbrew temu, co uważają niektórzy, tabletka przyjmowana po stosunku nie ma działania poronnego. Na rynku są dostępne tabletki opierające swój skład na levonorgestrelu lub octanie uliprystalu. Antykoncepcja “po” zapobiega implantacji zarodka w błonie śluzowej macicy lub blokuje uwalnianie komórki jajowej. Zagęszcza również ślub w pochwie i szyjce macicy, dzięki czemu plemniki mają utrudnioną drogę do komórki jajowej. Jeśli doszło już do zapłodnienia, hormony zawarte w tabletkach nie działają poronnie, wręcz przeciwnie – utrzymują ciążę. Im szybciej zostanie przyjęta tabletka, tym wyższa jest jej skuteczność. Plemniki są w stanie przeżyć w pochwie nawet do 72 godzin, dlatego też taki jest maksymalny czas na zażycie tabletki. Tabletki po stosunku mogą wywoływać działania niepożądane jak rozregulowanie cyklu miesięcznego, bóle podbrzusza, krwawienia pomiędzy cyklami, dlatego też powinny być przyjmowane wyłącznie w nagłych sytuacjach.

Pęknięcie prezerwatywy podczas stosunku oralnego lub analnegoPęknięcie prezerwatywy podczas stosunku analnego i oralnego niesie ryzyko zakażenia chorobami przenoszonymi drogą płciową. Stosunek analny należy przerwać – zaleca się parcie na stolec, by usunąć nasienie z odbytu. Gdy prezerwatywa pęknie podczas stosunku oralnego, zaleca się dokładne wypłukanie ust wodą. Nie wolno myć zębów przez około godzinę, ponieważ otarcia czy mikrourazy błony śluzowej powodują łatwe przenikanie wirusów i bakterii do organizmu. Po 14 dniach od odbycia feralnego stosunku warto wykonać badania w kierunku zakażenia chorobami przenoszonymi drogą płciową.

Zaburzenia erekcji – niezbędne badania

Zaburzenia erekcji – niezbędne badania

Zaburzenia erekcji, nie tylko te postrzegane jako niewielkie, jako pogorszenie się sprawności seksulanej, ale i te zupełnie uniemożliwiające odbywanie stosunków seksualnych – wymagać bedą wdrożenia odpowiedniego leczenia. Najważniejsza jest właściwa diagnoza. Jeżeli chcemy je wykonać bez zlecenia od lekarza, musimy liczyć się z pewnymi kosztami.

Jakie mogą być przyczyny zaburzeń erekcji?

Kłopoty z potencją mogą mieć nie tylko psychologiczne, ale również i organiczne podłoże. Na samym początku lekarz specjalista musi przeprowadzić  szczegółowy wywiad z pacjentem. Spyta między innymi o posiadane schorzenia, jak i występowanie wybranych choròb w najbliższej rodzinie, nałogi (palenie papierosów i picie alkoholu), czy przyjmowane na stałe leki. Lekarz będzie także chciał zasięgnąć wiedzy odnośnie  naszej aktywności fizycznej i stylu odżywiania.

Zaburzenia erekcji mające podłoże psychologiczne są trochę trudniejsze do postawienia odpowiedniej diagnozy, niemniej jednak czynniki takie jak chociażby większa, aniżeli dotychczas ilość stresu, nieregularny i krótki sen z pewnością nie ujdą naszej uwadze. Noerzadko dzieje się tak, iż mężczyzna może domyślać się przyczyn własnych kłopotów, tym bardziej jeśli mają one psychogenne podłoże. Tyczy się to chociażby sytuacji, kiedy mamy jakieś nierozwiązane konflikty ze swoją partnerką czy też negatywne doświadczenia z przeszłości.

Badania przeprowadzane w przypadku zaburzeń erekcji

Jeżeli chcemy samodzielnie skontrolować stan swojego zdrowia albo mieć już pewną podstawę na pierwszej wizycie u lekarza, musimy wykonać przynajmniej część spośród niżej wymienionych badań:

  • morfologia krwi – umożliwia zdiagnozowanie chociażby niedokrwistości będącej przyczyną osłabienia, zbyt szybkiego zmęczenia i zaburzeń erekcji. Koszt tego badania to maksymalnie 15 złotych,
  • zmierzenie ciśnienia krwi nadciśnienie to jeden spośród najczęstszych powodów zaburzeń w erekcji. Badanie to jest wykonywane zupełnie darmowo w każdej aptece albo przychodni,
  • oznaczenie profilu lipidowego – pozwala na zdiagnozowanie nazbyt wysokiego poziomu tak zwanego złego cholesterolu we krwi. Zmiany zachodzące w naczyniach krwionośnych utrudniają dopływanie krwi do członka. Badanie to nie powinno kosztować więcej, aniżeli 20 złotych,
  • poziom glukozy we krwi – pozwala na zdiagnozowanie nazbyt wysokiego cukru. Cukrzyca to częsta przyczyną zaburzeń erekcji. Koszt tego badania to ok. 15 złotych,

Jeżeli wyniki wyżej wymienionych badań są prawidłowe albo wskazują na wybrane zaburzenia, lekarz specjalista może skierować nas na inne badania, wśród których warto wymienić:

  • ocena funkcji tarczycy (ft4, TSH) – niedoczynność tego organu ma negatywny wpływ na ilość produkowanego testosteronu. Badania te kosztują około 20 złotych za każde,
  • antygen PSA – spotykany jest w przypadku schorzeń w obrębie gruczołu krokowego. Jego przerost może w pewnym stopniu wpływać na pojawienie się zaburzeń erekcji (koszt ok. 40 złotych),
  • stężenie mocznika i kreatyniny we krwi – badanie to pozwala na sprawdzenie funkcji nerek. Symptom przewlekłej niewydolności wymienionych narządów, to między innymi właśnie zaburzenia erekcji.

Już postawienie wstępnej diagnozy pozwoli lekarzowi zalecić właściwe medykamenty na potencję, jak i wskazać kierunek dla dalszego procesu leczenia. Niemniej jednak należy mieć na uwadze, iż środki typu Viagra przynoszą natychmiastowe efekty, ale zaburzenia erekcji muszą być leczone u źródła. Nie warto bagatelizować konieczności leczenia przyczyn kłopotów z erekcją. Nieleczone choroby, takie jak schorzenia nerek, czy cukrzyca, mogą prowadzić do poważnych skutków.

Najlepsze sposoby na silną erekcję

Słaba erekcja bądź jej brak sprawia, iż mężczyzna czuje, iż stracił całą swoją “męskość”. Współżycie seksualne powinno zapewniać obu stronom radość i satysfakcję. Niestety, pojawienie się zaburzeń wzwodu może całkowicie przekreślić dotychczasowe relacje pomiędzy partnerami. Na szczęście, problemy w sferze seksualnej nie są już tematem tabu. Warto zdecydować się na szczerą rozmowę. Bez obwiniania, wyśmiewania czy oceniania swojej drugiej połówki. Jeżeli kłopoty z erekcją zostaną w porę dostrzeżone oraz wprowadzona zostanie właściwa terapia, wtedy z pewnością uda się rozwiązać zaistniały problem. W dzisiejszym artykule prezentujemy niezwykle skuteczne sposoby na silną erekcję. Zapraszamy do lektury. Leki na potencję znajdziesz w aptece internetowej.

Czym uwarunkowane są problemy z erekcją?

Problemy z erekcją wynikają z wielu zróżnicowanych przyczyn. Bezpośrednia przyczyna tkwi w słabej kondycji naczyń krwionośnych, które są ulokowane w penisie. Właściwe ukrwienie penisa jest najważniejszym czynnikiem wpływającym na sprawność seksualną. Mizerny wzwód zawsze spowodowany jest nieodpowiednim ukrwieniem ciał jamistych prącia. Pojawienie się zaburzeń erekcji nie zawsze jest spowodowane wiekiem. W wielu przypadkach trudności z przepływem krwi w naczyniach krwionośnych są spowodowane różnymi chorobami, takimi jak miażdżyca.

Miażdżyca jest schorzeniem, które atakuje naczynia krwionośne znajdujące się w ludzkim organizmie. Nikt nie odczuwa ich od razu, gdyż choroba rozwija się w sposób powolny. W początkowej fazie objawy nie są zauważalne. Wnętrza naczyń krwionośnych zarastają blaszkami miażdżycowymi. Blaszki te pojawiają się wszędzie. Dopiero wtedy, gdy jest ich sporo, mogą pojawić się rozmaite trudności. Miażdżyca w naczyniach krwionośnych penisach sprawia, że pojawiają się problemy z erekcją. Z kolei miażdżyca w naczyniach krwionośnych mózgu powoduje spore problemy z koncentracją i pamięcią.

Najskuteczniejsze sposoby na erekcję

Nie ma naturalnego i skutecznego sposobu na erekcję. Wielu mężczyzn może jednak sięgnąć po wysoce skuteczne tabletki z sildenafilem. Jest to jednak sposób doraźny, który pozwala jednorazowo cieszyć się odzyskaniem sprawności seksualnej. Zalecamy, aby oprócz stosowania tabletek na potencję poznać inne, wysoce skuteczne sposoby, dzięki którym możliwe będzie odzyskanie pełnej sprawności seksualnej na stałe. Zmiana trybu życia jest naprawdę niezwykle ważna.

Porzuć nałogi

Palenie papierosów, spożywanie alkoholu bądź innych, gorszych używek, ma ogromny wpływ na ogólną sprawność seksualną mężczyzny. To właśnie one sprawiają, iż w organizmie tworzą się zmiany miażdżycowe. Jeżeli nie jesteśmy w stanie porzucić używek całkowicie, można spróbować ograniczyć je do niezbędnego minimum.

Zmiana nawyków żywieniowych

Dieta to kolejny element mający ogromny wpływ na kondycję seksualną. Z codziennego jadłospisu należy wyrzucić przede wszystkim słodycze, fast foody, słone przekąski oraz używki. Przetworzona żywność zawiera mnóstwo soli i cukru, co nie jest dobre dla naczyń krwionośnych. Żywiąc się w ten sposób pochłaniamy mnóstwo białej mąki, tłuszczu i cukru. Jest to prosta droga do rozwoju miażdżycy.

Czym zastąpić przetworzoną, niezdrową żywność? Najlepiej jest postawić na owoce i warzywa. Grunt to dieta oparta na naturalnych składnikach, urozmaicona. W diecie powinny znaleźć się mięsa, ryby, nabiał, ciemne pieczywo, pełnoziarniste makarony i ryże. Nie wolno również zapomnieć o właściwym nawodnieniu organizmu. Najlepiej jest wypijać każdego dnia minimum 2 litry niegazowanej wody mineralnej.

Opryszczka narządów płciowych – objawy choroby i sposób leczenia

Wirus opryszczki kojarzy się ze zmianami skórnymi powstającymi na ustach lub w ich okolicy – okazuje się jednak, że choroba ma również “wersję” atakującą narządy płciowe. To wstydliwe schorzenie jest zaliczane do chorób wenerycznych, ponieważ można się nim zarazić podczas kontaktów płciowych. Opryszczka jest uciążliwym i mało estetycznym schorzeniem, które może być wyjątkowo groźne dla kobiet w ciąży.

Czym jest opryszczka narządów płciowych?

Opryszczka narządów płciowych to choroba powodowana przez wirus HSV typu 2. Szacuje się, że wirusem jest zakażonych 5-10% osób w wieku prokreacyjnym, przy czym zdecydowana większość nie jest świadoma swojego stanu. Do zakażenia dochodzi poprzez bezpośredni kontakt z chorym – stosunek dopochwowy, analny, seks oralny. Wystarczy styczność z wydzielinami, w których obecny jest wirus, a każde otarcie czy nawet niewielka ranka stanowią “wrota” do organizmu, które wirus zawsze wykorzystuje. Istnieje możliwość zakażenia okołoporodowego noworodka, jeśli jego matka cierpi na postać aktywną – by ograniczyć takie ryzyko, u chorych kobiet przeprowadza się cięcie cesarskie

.Jakie są objawy opryszczki?

Wirus HSV typu 2 powoduje pierwsze zachorowanie, nazwane pierwotnym – przebiega ono stosunkowo ciężko. Na zewnętrznych narządach płciowych, w okolicy odbytu lub na błonach śluzowych pojawiają się swędzące, bolące i obrzmiałe pęcherzyki wypełnione płynem. Po kilku dniach pękają i przybierają postać wrzodów, na których z czasem pojawia się brązowy strup. U kobiet pęcherzyki zwykle pojawiają się w okolicy warg sromowych czy odbytu, mogą być obecne również w pochwie i na szyjce macicy, natomiast mężczyźni skarżą się na zmiany na napletku czy żołędzi penisa. Węzły chłonne mogą być powiększone i bolesne, pojawia się podwyższenie temperatury ciała, bóle mięśni i stawów. Po ustąpieniu zakażenia pierwotnego wirus przemieszcza się do neuronów czuciowych i potrafi przybierać formę utajoną nawet na kilka kolejnych lat. Może się uaktywnić w chwilach stresu, obniżonej odporności, osłabienia organizmu czy miesiączki. Ponieważ choroba nie zawsze daje jednoznaczne objawy, można nieświadomie zarażać inne osoby podczas stosunku czy seksu oralnego.

Leczenie opryszczki narządów płciowychWystarczy przeprowadzenie wywiadu z pacjentem i obserwacja zmian skórnych, by lekarz był w stanie stwierdzić opryszczkę. Istnieją również badania laboratoryjne, które pozwalają na potwierdzenie obecności wirusa w krwi. Leczenie podobnie jak w przypadku opryszczki występującej na ustach nie powoduje całkowitego usunięcia wirusa z organizmu – istnieje ryzyko nawrotu choroby. Podczas aktywnej formy choroby leczenie polega na stosowaniu preparatów działających miejscowo oraz przyjmowaniu leków przeciwwirusowych w formie doustnej.

Nosicielstwo wirusaNajcięższą formę przybiera zawsze zakażenie pierwotne, które jest najgroźniejsze dla kobiet w ciąży. Jeśli pojawia się na 6 tygodni przed porodem to istnieje ryzyko przeniesienia wirusa na noworodka podczas porodu. W tym czasie matka nie zdąży bowiem wytworzyć przeciwciał. Nosicielstwo wirusa pozostaje na całe życie, ponieważ nie jest znane skuteczne lekarstwo, które całkowicie wyleczy chorobę. Osoba zakażona może przenosić wirusa podczas każdego stosunku seksualnego, dlatego też należy o tym poinformować partnera. Stosowanie prezerwatywy może uchronić przed zakażeniem, jednak nie eliminuje całkowicie ryzyka. Mężczyzna, który w przeszłości przeszedł zakażenie pierwotne nie powinien współżyć ze zdrową kobietą w III trymestrze ciąży.

Pierwszy raz w Sylwestra – czy to dobry pomysł?

Pierwsze współżycie seksualne to jedno z najważniejszych wydarzeń w życiu każdego człowieka. Jest to ważna chwila, dlatego warto zadbać o jej odpowiednią oprawę. Wiele osób decyduje się na pierwszy raz w Sylwestra. Czy zbliżenie z partnerem podczas przywitania Nowego Roku rzeczywiście jest dobrym pomysłem?

Pierwszy raz w Sylwestra

Wydaje się, że seks po raz pierwszy wielu z nas chciałoby uprawiać w sposób spontaniczny, jednak z drugiej strony warto się do tego nieco bardziej przygotować. Sylwestrowa zabawa może sprzyjać przypadkowym stosunkom seksualnym. Warto w tej ważnej nocy pamiętać o zachowaniu ostrożności oraz trzeźwości umysłu. Seks nie powinien powodować strachu czy wyrzutów sumienia. Lepiej nie obudzić się w Nowy Rok na kacu – również tym moralnym.

Badania przeprowadzone w wielu krajach, także w Polsce, pokazały jedną rzecz: w przypadku seksu większość z nas stawia na zasadę pt. “lepiej później niż za wcześnie”. Seks przed 15. rokiem życia może przynieść sporo niekorzystnych konsekwencji. Sytuacja wygląda podobnie także w przypadku 16-17-latków, ponieważ może przyczynić się do depresji lub konfliktów w związku. Badania wskazują, iż najlepiej, gdy współżycie seksualne rozpoczyna się w wieku 20-21 lat. Wtedy człowiek jest już na wystarczającym poziomie intelektualnym, aby być w stanie odbywać stosunki seksualne w sposób w pełni świadomy.

Czy warto rozpocząć współżycie w noc sylwestrową?

Najprostsza odpowiedź na powyższe pytanie brzmi: tak, ale pod pewnymi warunkami. Zachęcamy, aby przed rozpoczęciem współżycia z konkretną osobą bardzo dokładnie zastanowić się nad tym, czy jesteśmy pewni, iż jest to dla nas ktoś ważny, z kim chcemy spędzić resztę życia. Człowiek powinien wiedzieć, jak działa nasze ciało, na czym polega płodność, jak zachodzi się w ciążę, jakie są jej pierwsze symptomy, na czym polega antykoncepcja oraz jakimi zasadami należy kierować się, aby nie zajść w ciążę.

Jeżeli po pierwszym współżyciu pojawiają się wątpliwości lub paniczne pytania o to, czy kobieta nie zaszła w ciążę, to jest to dobitny dowód na to, iż inicjacja seksualna miała miejsce za wcześnie. Warto najpierw dokładnie poszerzyć swoją wiedzę w sferze seksualnej, a dopiero później podejmować tak ważną decyzję o inicjacji seksualnej.

Sylwestrowa zabawa bardzo sprzyja jednorazowym, szybkim stosunkom seksualnym. Warto dokładnie zastanowić się nad tym, czy naprawdę chcemy przeżyć swój pierwszy raz z osobą z przypadku. Czy wystarczy samo podniecenie oraz pożądanie? Czy naprawdę warto oddać się mężczyźnie, którego w ogóle nie znamy?

Badania naukowe przeprowadzone przez wykwalifikowanych naukowców z całego świata dobitnie udowadniają, iż zbyt wczesna oraz nieodpowiedzialna inicjacja seksualna w późniejszym okresie życia sprawia, iż ludzie borykają się z nieudanym życiem rodzinnym, ogólnym niezadowoleniem ze swojego życia a także ze sporymi skłonnościami do depresji. Zdarza się nawet, iż wśród osób, które zbyt szybko podejmują decyzję o wejściu w sferę seksu, dochodzi do prób samobójczych.

Szybkie rozpoczęcie współżycia a możliwość zachorowania na choroby weneryczne

Bardzo wczesna inicjacja seksualna, czyli w wieku pomiędzy 13 a 19 lat, naraża nas na spore niebezpieczeństwo schorzeń narządów płciowych. Choroby przenoszone drogą płciową to prawdziwa plaga. Do najpopularniejszych schorzeń zaliczamy wirus opryszczki, wirus brodawczaka ludzkiego, kiłę oraz HIV. Duże ryzyko wynika z tego, iż młode osoby bardzo często zmieniają swoich partnerów seksualnych, co zwiększa ryzyko zarażenia.

Czy warto się masturbować?

Onanizm, czyli masturbacja, to nie tylko skuteczny sposób na zastąpienie uprawiania seksu. Dla wielu osób jest to też uzupełnienie współżycia. Bardzo wiele badań naukowych udowadnia, iż systematyczna masturbacja posiada szereg właściwości prozdrowotnych, ale jednocześnie przyczynia się do zwiększenie seksualnych umiejętności. Alsfred Kinsey, znany seksuolog, już w latach 50. ubiegłego wieku dowodził, iż najlepsi kochankowie są właśnie onaniści.

Czym jest masturbacja?

Masturbacja oznacza stymulowanie własnych narządów płciowych w celu uzyskania orgazmu. Przez setki lat wiele religii uznawało masturbację za grzech. Poradniki dla rodziców zawierały sporo informacji na temat tego, w jaki sposób zlikwidować ten wysoce szkodliwy zwyczaj wśród nastolatków. Dominowały poglądy mówiące o tym, iż masturbacja powoduje zaburzenia psychiczne, ślepotę a nawet bezpłodność.

Badania nad seksualnością przeprowadzone przez doświadczonych ekspertów z tej dziedziny pokazały, iż do tej pory pokutowało bardzo wiele mitów na temat masturbacji, czyli onanizmu. Warto wiedzieć, iż masturbację wyróżnia szereg właściwości prozdrowotnych. Obniża ona stres, poziom ciśnienia we krwi, zwiększa odporność na ból a także chroni nas przed schorzeniami układu krążenia.

Masturbacja w dalszym ciągu jest tematem tabu, przez co prostowanie fałszywych informacji na jej temat jest jeszcze bardziej utrudnione. Z tego względu przygotowaliśmy właśnie ten artykuł. Chcemy uzmysłowić naszym czytelnikom, iż zachowania masturbacyjne są jak najbardziej naturalne i w pełni dozwolone z punktu widzenia zdrowotnego.

 

 

Prozdrowotne właściwości masturbacji wg najpopularniejszych badaczy

W ciągu ostatnich kilku dziesięcioleci przeprowadzono wiele badań naukowych, dzięki którym obalono sporo szkodliwych mitów na temat masturbacji. Badania dra Tierneya Lorenza z Instytutu Kineya udowodniło, iż regularna masturbacja może podnosić odporność na ból a także obniża fizjologiczne markery stresu i lęku.

Według ankiety opublikowanej na łamach gazety “Journal of Sex Education and Therapy” masturbacja może powodować podniesienie samooceny a nawet pomagać w leczeniu rozmaitych zaburzeń seksualnych. W ramach ankiety zamężne, onanizujące się kobiety oceniały swój związek jako zapewniający im więcej satysfakcji a także miały wyższą samoocenę. Wskaźniki te były znacznie wyższe niż w przypadku mężatek, które nie zaspokajały się samodzielnie.

Badanie zrealizowane przez dra Breann’a Fahsa z Uniwersytetu Stanowego w Arizonie spora liczba kobiet podejmuje decyzję o codziennej masturbacji, ponieważ orgazm uzyskany w ten sposób zapewnia im odprężenie. Dodatkowo, uspokaja oraz odstresowuje je to. Z kolei znany seksuolog prof. Barry Komisaruk z Rutgers University zrealizował eksperyment, który pokazał, iż wśród 70% kobiet masturbacja była pomocna w łagodzeniu bólów o charakterze migrenowym.

Czy masturbacja wśród mężczyzn może doprowadzić do raka prostaty?

Odpowiedź na powyższe pytanie brzmi: nie. Nie ma dowodów wskazujących na taką zależność. Zarówno przerost oraz rak prostaty nie mają żadnego związku z masturbacją. Wręcz przeciwnie. W 2015 roku w trakcie kongresu w Nowym Orleanie pokazano wyniki badań na próbie 32 tysięcy mężczyzn, które pokazały, iż aktywność seksualna znacząco przyczynia się do zmniejszenia ryzyka zachorowania na raka prostaty. U przebadanych mężczyzn, u których wykazano średnio 21 ejakulacji w miesiącu, ryzyko zachorowania na tego rodzaju schorzenia było o około 20% mniejsze niż w przypadku tych mężczyzn, którzy zadeklarowali tylko 4-7 ejakulacji w ciągu miesiąca.

Jak jazda na rowerze wpływa na problemy z erekcją?

Jazda na rowerze to jedna z najpopularniejszych aktywności fizycznych. Jest to świetny sposób na poprawę swojej ogólnej kondycji fizycznej oraz zgubienie zbędnych kilogramów. Wiele godzin spędzonych na siodełku rowerowym ma jednak dość duży wpływ na rozmaite naczynia i nerwy, które prowadzą do penisa. Badania naukowców dowiodły, iż bardzo częsta jazda na rowerze może mieć spory wpływ na pojawienie się problemów z potencją.

 

Jazda na rowerze a zaburzenia erekcji

Czy problem zaburzeń erekcji spowodowany częstą jazdą na rowerze został zdiagnozowany niedawno? Niekoniecznie. Wielu rowerzystów skarży się na drętwienia w obrębie pachwin od wielu lat. Pierwsze udokumentowane przypadki takich przypadłości pochodzą z 1890 roku. W 1997 roku opublikowano artykuł na temat zaburzeń erekcji. Sporo miejsca poświęcono tam także wpływowi częstej jazdy na rowerze na zaburzenia erekcji. Wówczas problem spotkał się z dość dużym zainteresowaniem.

Od tego momentu przeprowadzono bardzo wiele badań. Naukowcy cały czas próbują dojść do tego, czy i jak duży wpływ na zaburzenia erekcji ma jazda na rowerze. Trzeba jednocześnie zaznaczyć, że nie wszyscy mężczyźni, którzy jeżdżą na rowerze, cierpią na zaburzenia erekcji właśnie z tego powodu. Takie generalizowanie problemu jest całkowicie nieuprawnione.

Rozmiar i kształt siodełka ma znaczenie

Największe znaczenie ma kształt oraz wewnętrzna struktura siedziska. Wielu ekspertów podkreśla, iż zwyczajne, tradycyjne siodełka rowerowe, powinno się zastąpić innymi, znacznie bardziej ergonomicznymi siedziskami. Nowoczesne siedziska znacznie bardziej pomagają w redystrybucji wagi. Wybór właściwego siodełka do roweru może sprawić, iż zaburzenia erekcji z tego powodu nas nie dotkną.

Rozmiar siedziska musi być odpowiednio dopasowany. Należy mieć stuprocentową pewność, iż wysokość kierownicy oraz pozycja siedzenia są właściwie dopasowane. Wielu mężczyzn zrezygnowało już z tradycyjnych siodełek rowerowych i dzięki temu udało im się poprawić swoją sprawność w sferze seksualnej.

Czy należy zrezygnować z jazdy na rowerze?

Czy mężczyźni, którym zależy na utrzymaniu jak najlepszej sprawności seksualnej powinni całkowicie rezygnować z jazdy na rowerze? Nie. Nawet jeżeli z tego powodu dokuczają nam takie problemy, warto zastosować się do naszych wskazówek. Dzięki nim osiągnięcie erekcji znów będzie możliwe. Dodatkowym sposobem, który warto wziąć pod uwagę, jest zmiana kąta siedziska. Ponadto, można też umieścić siodełko bardziej do przodu, co sprawi, iż odciążymy krocze.

Im szersze siodełko, tym lepiej. Szersze siodełko łagodzi nacisk na krocze, a więc cała waga jest rozprowadzona w sposób równomierny. Zalecamy również zmianę stylu jazdy na taki, który będzie zapobiegał gromadzeniu się ciśnienia oraz wpłynie na prawidłowy przepływ krwi w całym organizmie.

Podsumowanie

To całkowicie naturalne, że wielu mężczyzn po przeczytaniu tego artykułu może obawiać się jazdy na rowerze z taką częstotliwością jak do tej pory. Nie należy jednak rezygnować z tej cennej aktywności fizycznej. Dysfunkcje w sferze seksualnej powodowane przez jazdę na rowerze nie są aż tak poważne, by trzeba było z niej rezygnować. Jeśli siedzisko oraz rower zostaną optymalnie dostosowane, wtedy taka aktywność fizyczna w żaden sposób nie wpłynie na naszą sprawność seksualną. Miliony mężczyzn na całym świecie poruszają się na rowerze oraz cieszą się bardzo satysfakcjonującym pożyciem seksualnym. Warto brać z nich przykład i odpowiednio dopasować poszczególne elementy roweru, by jazda nie prowadziła do żadnych zaburzeń.

Objawy, które zwiastują zbliżający się poród

Poród to ogromne przeżycie zarówno dla kobiety, jak i dla jej partnera. Mimo iż każdy czeka na narodziny nowego życia, zbliżający się termin porodu napawa kobietę lękiem i obawami. Jest wiele objawów, które zwiastują zbliżający się czas porodu – ciężarna powinna obserwować swoje ciało, by móc przygotować się na rychłe spotkanie ze swoim maleństwem.Ustalanie terminu porodu

Lekarz prowadzący ciążę oblicza termin porodu na podstawie daty ostatniej miesiączki. W tym celu wykorzystuje się regułę Naegelego mówiącą o tym, że ciąża trwa 240 dni, czyli 40 tygodni. Od daty ostatniej miesiączki dodać 7 dni, odjąć 3 miesiące i dodać rok – w ten sposób można domowym sposobem obliczyć termin porodu. Najdokładniejszy wiek ciąży wskazuje USG wykonywane najpóźniej do 12 tygodnia ciąży. Warto jednak podkreślić, że wyznaczony termin porodu jest datą orientacyjną – narodziny dziecka są uznawane za terminowe, jeśli dojdzie do nich zarówno 2 tygodnie przed jak i po wyznaczonej dacie.Objawy zwiastujące zbliżający się poród

  • Pierwsze objawy, które mogą zwiastować zbliżający się poród pojawiają się już na około miesiąc przed narodzinami dziecka. Warto obserwować swoje ciało, które daje subtelne znaki zwiastujące konieczność przygotowania się na poród, który tak naprawę zawsze stanowi dla ciężarnej zaskoczenie.
  • Przed porodem ruchy dziecka stają się mniej intensywne. Jeśli wcześniej dziecko ciągle kopało, a teraz są wyczuwalne delikatne ruchy, prawdopodobnie maluszek przygotowuje się do przyjścia na świat. Ma znacznie mniej miejsca i przybrał już pozycję główkową, dlatego też poród może być tuż tuż.
  • Nawet na około miesiąc przed porodem można zaobserwować obniżanie się brzucha z racji tego, że główka dziecka obniża się do kanału rodnego. Ciężarna w tym czasie może nieco swobodniej oddychać, jednak czuje większy ucisk na pęcherz. Podczas siedzenia ciężarna może odczuwać uczucie napierania, dlatego też ostatnie dni do porodu warto spędzić w pozycji półleżącej.
  • Już od 36 tygodnia ciąży mogą pojawiać się skurcze przepowiadające, które przygotowują ciało do porodu i pojawiają się w sposób niekontrolowany. Są nieregularne i nie stają się coraz silniejsze, dlatego też można je łatwo odróżnić od skurczy porodowych. Podczas skurczy przepowiadających organizm otrzymuje niewielką dawkę oksytocyny, która przygotowuje ciało do porodu.
  • Na kilka dni przed porodem ciężarna może odczuwać mdłości, często występuje także biegunka. Te dolegliwości mają za zadanie oczyścić organizm i ułatwić poród, który zbliża się coraz większymi krokami.
  • Wiele ciężarnych na kilka dni lub nawet godzin przed narodzinami dziecka obserwuje odejście tzw. czopa śluzowego, który tworzy barierę ochronną osłaniając szyjkę macicy. Kiedy jego rola ochronna się kończy, kobieta wydala z pochwy gęsty śluz, który może być podbiegnięty krwią. Oczywiście nie zawsze odejście czopa śluzowego jest zauważalne.

Co robić, gdy pojawiają się oznaki zwiastujące poród?Kiedy ciężarna zauważy u siebie oznaki porodu i nie są one niepokojące to powinna spędzić kolejne dni na odpoczynku, zacząć przygotowywać niewielkie ubranka i kończyć kompletowanie wyprawki – w końcu przed nią niezwykle ciężkie zadanie. Jeśli jakikolwiek objaw wzbudza wątpliwości, warto skonsultować się z lekarzem prowadzącym ciążę lub położną środowiskową. W tym czasie kobieta powinna mieć spakowaną torbę z rzeczami niezbędnymi do szpitala i wszystkimi wynikami badań. Kiedy nadejdzie chwila porodu pewnie nie będzie miała czasu ani głowy na sprawdzanie jej zawartości.

Wirusowe choroby przenoszone drogą płciową – charakterystyka

Choroby weneryczne mogą być wywołane bakteriami lub wirusami. Leczenie zakażeń wirusowych jest trudniejsze, a niepokojące objawy mogą ujawniać się dopiero po dłuższym czasie od zakażenia. Wystarczy jeden kontakt seksualny z osobą zakażoną, by nabawić się nieprzyjemnego i groźnego dla zdrowia schorzenia, dlatego też warto zachować zdrowy rozsądek przed pójściem do łóżka z nowopoznaną osobą.Wirusowe choroby weneryczne – jak dochodzi do zakażenia?Zakażenie wirusami przenoszonymi drogą płciową polega na kontakcie z narządami płciowymi – wystarczy odbycie stosunku bez zabezpieczenia, by ryzyko zakażenia było bardzo duże. Wirusami można zakazić się także podczas kontaktu z wydzieliną z pochwy czy ze spermą. Nie zawsze konieczne jest odbycie tradycyjnego stosunku – wirusy przenoszą się również poprzez seks analny oraz miłość francuską. Niektórymi chorobami wirusowymi można się zakazić także w wyniku kontaktu z krwią osoby zakażonej.Wirusy przenoszone drogą płciową

  • HIV jest to najgroźniejszy z wirusów, którym można bardzo łatwo zakazić się drogą płciową. Potrafi nie dawać żadnych objawów nawet przez 10 lat, prowadząc do AIDS, czyli nabytego upośledzenia odporności. U osób chorych zwiększa się tendencja do zapalenia płuc, gruźlicy, nowotworów, a pozornie niegroźne przeziębienie może być bardzo niebezpieczne. Nie ma skutecznego lekarstwa zwalczającego wirus HIV – stosuje się leki, które jedynie opóźniają rozwój AIDS i pozwalają na prowadzenie w miarę normalnego życia.
  • WZW typu B – wirus zapalenia wątroby typu B może powodować objawy ostrej choroby zapalnej wątroby czy żółtaczkę, jednak zakażenie może przebiegać także z niespecyficznymi objawami zmęczenia, stanami podgorączkowymi czy bólami mięśni. Wirus może przyczyniać się do nowotworów wątroby czy włóknienia narządu. Dzięki stosowaniu odpowiednich leków możliwe jest zahamowanie namnażania się wirusa, który jednak nie znika całkowicie z organizmu osoby chorej.
  • HSV-2 wywołuje rozwój opryszczki narządów płciowych, objawiającej się powstawaniem pęcherzykowatych, bolesnych zmian skórnych na narządach płciowych oraz wokół odbytu. Zmiany przez 1-2 tygodni narastają, a następnie pękają i przybierają formę otwartych owrzodzeń. Wirusa opryszczki można leczyć preparatami doustnymi oraz smarując zmiany maściami przeciwzapalnymi.
  • HPV czyli wirus brodawczaka ludzkiego wywołuje chorobę nazywaną kłykcinami kończystymi – właściwie jest ponad 100 odmian wirusów należących do tej grupy. Po zakażeniu w okolicy odbytu i narządów płciowych powstają niewielkie zmiany przypominające brodawki. Bez odpowiedniego leczenia zaczynają narastać tworząc kalafiorowate twory o białej barwie. Zmiany są leczone maściami, kremami, wymrażane lub wypalane laserem. Wirus HPV jest bardzo groźny dla kobiet, ponieważ może doprowadzić do rozwoju raka szyjki macicy.

Jak rozpoznać choroby weneryczne?Choroby weneryczne nie zawsze dają jednoznaczne objawy, jednak oosby, które uprawiają seks z nieznajomymi, co do których zdrowia nie mogą mieć pewności, powinny co pewien czas wykonywać badania profilaktyczne. Dzięki temu można wykryć schorzenia na wczesnym etapie i uniemożliwić dalsze zakażanie osób postronnych. Najrozsądniejsze jest używanie prezerwatywy przy każdym stosunku. Niepokojące objawy, takie jak bolesność miejsc intymnych, problemy z erekcją czy zmiany skórne w okolicy narządów rozrodczych powinny skłaniać do myślenia. Choroby weneryczne mogą dawać objawy podobne do przeziębienia czy grypy, dlatego bardzo łatwo można je przeoczyć, narażając się na groźne namnażanie wirusów w organizmie.

Bakteryjne choroby przenoszone drogą płciową – charakterystyka

Seks nie wiąże się tylko z przyjemnością, dlatego też przed zbliżeniem warto zachować nieco zdrowego rozsądku. Chwila zapomnienia z dopiero co poznaną osobą może kosztować wiele nerwów i konieczność podjęcia kosztownego leczenia. Warto wiedzieć, które choroby weneryczne są wywoływane przez bakterie, a ich objawy są dość uciążliwe i dają o sobie znać już w kilka dni po feralnym stosunku.

Czynniki sprzyjające zakażeniuChoroby weneryczne, czyli inaczej przenoszone drogą płciową dzielą się na wirusowe oraz bakteryjne. Drugi typ zakażeń daje zwykle wyraźniejsze objawy, a chorobę można wyleczyć stosując antybiotyki. Tego samego nie można powiedzieć o wirusach. Ryzyko zakażenia chorobami bakteryjnymi rośnie wraz z każdym przygodnym stosunkiem seksualnym, a także podczas częstej zmiany partnera. Badania wskazują, że najczęściej zakażenia dotyczą osób w wieku 15-24 lat, które nie przykładają dużej wagi do bezpieczeństwa. Wystarczy stosowanie prezerwatywy podczas zbliżeń lub specjalnych chusteczek podczas miłości francuskiej, by uchronić się przed nieprzyjemnym zakażeniem. Niewielkie ryzyko zakażenia bakteriami istnieje także podczas używania wspólnego ręcznika czy gąbki do mycia.Bakteryjne choroby przenoszone drogą płciową

  • Chlamydioza to jedna z najczęściej występujących chorób o podłożu bakteryjnym. Infekcja może nie dawać żadnych objawów, przez co chory nie ma świadomości, iż jest nosicielem. W większości przypadków pojawia się pieczenie przy oddawaniu moczu, upławy, krwawienia międzymiesiączkowe czy bóle podbrzusza. Warto wspomnieć, że nieleczona chlamydioza niesie ze sobą poważne konsekwencje, może doprowadzić nawet do niepłodności.
  • Kiła to choroba, która jeszcze kilkadziesiąt lat temu dziesiątkowała ludność. Schorzenie jest wywoływane przez bakterię – krętka bladego. Po pojawieniu się niewielkiej zmian na skórze objawy choroby całkowicie ustępują, by ujawnić się nawet po kilku latach. Wówczas choroba atakuje tkanki – powstają bolesne owrzodzenia, atakowany jest układ nerwowy, kostny, chory może stracić wzrok i słuch. Kiedy na kiłę nie znano lekarstwa, była to choroba śmiertelna – dziś można ją łątwo wyleczyć, szczególnie w początkowej fazie.
  • Rzeżączka to choroba zakaźna przenoszona drogą płciową. Jest wywoływana przez dwoinki rzeżączki, które upodobały sobie ciemne, wilgotne zakamarki ciała. Objawami choroby są ropne wysięki z cewki moczowej, bóli pieczenie podczas oddawania moczu, tkliwość najądrzy, zapalenie żołędzi. Objawy choroby są znacznie szybsze u mężczyzn niż u kobiet.
  • Wrzód weneryczny to nieprzyjemne schorzenie bakteryjne, które częściej występuje u mężczyzn. Na narządach płciowych powstają nieestetyczne wrzody, które są otoczone stanem zapalnym, a objawom choroby towarzyszy powiększenie i bolesność węzłów chłonnych.
  • Mięczak zakaźny to choroba, której objawem jest pojawianie się twardych, półprzeźroczystych guzków na członku lub na wzgórku łonowym. Zmiany nie są groźne i ustępują samoistnie po maksymalnie kilku miesiącach jednak należy uważać na wysoką zakaźność schorzenia.

Środki ostrożności, o których należy pamiętaćW miarę możliwości należy całkowicie zrezygnować z przypadkowego seksu, podczas którego ryzyko zakażenia jest ogromne. Warto, by mężczyzna stale używał prezerwatyw, które stanowią ochronę przed zakażeniem. Oczywiście bariera mechaniczna nie daje 100% pewności przed zakażeniem, jednak redukuje ryzyko do minimum. Warto podkreślić, że prezerwatywa jednocześnie chroni przed niechcianą ciążą oraz przed szeregiem innych chorób wenerycznych, które są wywoływane również przez wirusy trudne do całkowtego wyleczenia.